MTS/M2TS Mac veya iPhone’da açılmıyorsa: eski kamera görüntüsünde üç katman

Kameraların ve video kameraların bıraktığı .MTS ve .M2TS dosyalarının Apple cihazlarındaki olağan sonu şudur: Finder’da görünür, QuickTime açmaz, Fotoğraflar arşivi almaz, başkasına gönderince o da oynatamaz. Bu yazı bir oynatıcı daha kurmanızı önermez; yerine sırayla üç katmana bakmayı önerir — görüntü hangi kodlamada, ses hangi kodlamada ve malzeme interlaced mi progressive mi. Bu üç katman, işin saniyede mi biteceğini yoksa görüntünün yeniden sıkıştırılması mı gerekeceğini belirler.

Önce netleştirelim: MTS hangi kapsayıcıdır, içinde genelde ne taşır

MTS ve M2TS, MPEG-TS ailesine girer (aynı ailenin bir de .TS üyesi vardır) ve «durmadan kaydetmek» için tasarlanmıştır: veri sabit küçük bloklar halinde dizilir, kayıt kesilse de sonrası etkilenmez. TV kayıtlarının ve video kamera bellek kartlarındaki kayıtların çoğu bu biçimdedir. Kapsayıcının kendisi sorun değildir; sorun şudur ki Apple tarafındaki medya düzeni dosyaları MP4 çevresinde kurar, bu yüzden bu kayıtlar sık sık bulunur ama iyi kullanılamaz. Kapsayıcı ile kodlamanın ilişkisi kapsayıcı ile kodlama arasındaki fark yazısında.

Uzantı yalnızca kapsayıcının adını söyler, içindekini söylemez — aynı .MTS ailesinde bir dosya saniyeler içinde taşınır, ötekine görüntüyü yeniden sıktırmak gerekir.

Birinci katman: görüntü kodlaması yeniden sıkıştırma gerekip gerekmediğini belirler

Eski kameralarda en sık görülen şey AVCHD’dir: görüntü H.264 olur. Bu tür doğrudan MP4’e taşınabilir, tek bir görüntü pikseli bile baştan kodlanmaz, saniye düzeyinde biter ve kalitede hiçbir değişiklik olmaz. Biraz daha yeni modeller XAVC S ya da HEVC yazar; olağan parametreler içindekiler onlar da doğrudan taşınır. Görüntü H.264 ile olağan parametreler içinde HEVC dışında kalan o eski kodlamalardan birine düşüyorsa, bir kez yeniden sıkıştırılması gerekir ve süre malzemenin uzunluğuna göre hesaplanır, dakika düzeyindedir. Dayanak, dosyanın kendi taşıdığı kodlama bilgisidir; uzantıya ya da «makine hangi yıldan» tahminine değil. Bu ailenin .m2ts ve .mts kapsayıcılarının ikisi de gerçek cihazda içeri alınıp sonuna kadar geçirildi: içinde H.264 görüntü taşıyan dosya olduğu gibi ürüne taşındı, tek bir görüntü pikseli bile yeniden sıkıştırılmadı. CineX tam bu sırayı izler; aynı hareketin farklı dosyalarda neden bu kadar farklı hızlarda çıktığı CineX’te bazı videolar neden hızlı işlenir, bazıları neden daha uzun sürer yazısında.

İkinci katman: sesi tanıyıp tanımaması «görüntü var ses yok» halini belirler

Kamera kayıtlarının sesi genelde Dolby Digital (AC-3) ya da AAC olur; birçok model MP2 yazar, doğrudan sıkıştırılmamış PCM yazanlar da vardır. Bu ailenin gerçek cihazda geçen örneğinin içinde MP2 ses parçası vardı: o AAC’ye çevrilip öyle gitti, olduğu gibi gitmedi — cihaz onu çözer, ama MP4 içinde Apple’ın tanıdığı bir saklama yeri yoktur. İki tarafın da tanıdığı (AC-3, E-AC3, AAC) olduğu gibi ürüne taşınır ve ses bir kez daha sıkıştırılmaz. «Görüntü var ama ses duyulmuyor» hali genelde bu katmanda takılır, görüntünün bozulmuş olmasından değil. Çok dilli parça bırakmak isteyenler için her parça ayrı değerlendirilir ve tek parçaya inmez, yanında da bir teslim denetimi bekler: her ses parçası cihazda gerçekten sese çözülebildiyse teslim edilir.

Üçüncü katman: interlaced malzeme, iki yol farklı sonuç verir

2008 ile 2015 yılları çevresindeki ev tipi video kameraların büyük kısmı 1080i yazdı: akımın içinde alan (field) yapısı vardır. Bu katmandaki fark çok pratiktir — görüntü olduğu gibi taşınabiliyorsa alan yapısı da olduğu gibi gider, CineX «bir de optimize edeyim» diye sizin görüntünüzü yeniden çizmez; yalnızca görüntünün zaten yeniden sıkıştırılması gereken yolda alanlar progressive karelerde birleştirilir, ölçülen kare sayısı ile beyan edilen kare hızı değişmeden kalır ve ürün progressive olur — bu kısmın ölçümü Mac üzerinde yapıldı, iPhone tarafının gerçek cihaz seviyesi henüz doğrulanmadı. Alan sırası okunamayan kaynaklar progressive gibi işlenir, görüntünün tek bir pikseli bile değiştirilmez.

Aynı eski malzeme partisinde «dokunulmayacak» olanla «yeniden sıkışması şart» olan ayrı tutulur; hepsi tek kalıptan geçirilmez.

Tek kayıt birkaç dosyaya bölünmüşse

Kamera bir çekimi sık sık birden çok .MTS dosyaya böler (2GB ya da 4GB geçilince yeni dosyaya geçer, ya da kayıt süresi üst sınırından dolayı durur). CineX her seferinde bir dosya işler: kaç parça varsa karşılığında kaç ürün çıkar, ve parçaları tek parçaya birleştirmez — birleştirme, kurgu ve logo temizliği bu ürünün kapsamı dışındadır. Amaç «bu parça bugün oynatılsın» ise parça parça işlem yeter; birkaç parçayı birbirine ekleyip bütün bir film yapmak istiyorsanız, o iş kurgu yazılımının işidir.

Dönüştürmeden sonra elinizde ne olur

Yeni bir MP4, kendi cihazınızda; kaynak dosyanın üzerine yazılmaz. Ürünü burada bırakıp izleyebilirsiniz ya da Fotoğraflar arşivi dışındaki herhangi bir yere verebilirsiniz: Dosyalar, AirDrop, kurgu yazılımı. İşlem cihazda tamamlanır, dönüştürme için dosyanın başka bir yere teslim edilmesi gerekmez; bu CineX videoyu nerede işler yazısında açıklanıyor. Altyazılara gelince: eski kamera malzemesinde genelde altyazı parçası bulunmaz; dosyanızda görüntüye sıkıştırılmış bir altyazı varsa o metin olarak tanınıp gerçek altyazı parçası olarak taşınır, ama tanıma yanlış yapabilir — ayrıntı CineX dönüştürmeden sonra altyazılara ne olur yazısında.

Hangi hallerde dönüştürmeye değmez

Kalite dönüştürmeyle iyiye gitmez: çözülen şey «bu cihaz tanıyor mu», «bu çekim iyi mi» değil. Elinizdeki parça zaten normal oynatan bir MP4 ise ikinci kez dokunmaya gerek yok — doğrudan oynatılan dosyadan ikinci kopya çıkmaz ve dönüştürme hakkı harcanmaz. Tersine, evde kalmış tek kayıtsa, bellek kartısı artık okunmuyorsa ya da dosyanın kendisi ancak yarısına kadar aktarılmışsa, önce saklama ve bütünlüğü çözün, biçimi sonra konuşun.

Sık sorulanlar

MTS ile MP4 arasında ne fark var?

Kapsayıcı farklıdır, içerik illa farklı olmak zorunda değildir. MTS kayıt için tasarlanmış taşıma tipi bir kapsayıcıdır, MP4 ise Apple cihazları düzeninin medya dosyalarını kurduğu kapsayıcıdır. Görüntü kodlaması H.264 gibi doğrudan taşınabilen bir türse, dönüştürme yalnızca aynı içeriği öteki kapsayıcıya yeniden paketler ve kalite değişmez.

Dönüştürme eski görüntüyü biraz olsun düzeltir mi?

Düzeltmez. Çözünürlüğü yükseltmez, renk eklemez, gürültü temizlemez; yalnızca «bu cihaz bunun altından kalkabiliyor mu» işine bakar. Görüntünün yeniden sıkıştırılması gerekiyorsa kalite, cihazın kabul edebileceği sınıra kadar kaynakta kaldığı gibi korunur.

Bir çekim üç MTS dosyasına bölündü, tek dosya yapılabilir mi?

Yapılamaz; parça parça işlerseniz üç ürün çıkar. Birleştirme kurgu kapsamına girer, CineX kurgu yapmaz.

Dönüştürme sırasında dosyalarım değişir mi?

Değişmez. Ürün ayrı yeni bir dosyadır, kaynak öylece kalır; hata ya da iptal dönüştürme hakkı harcamaz, böylece tamamlanmamış bir iş için para vermiş olmazsınız.

Bu eski görüntüler önce denenmeye değer mi?

Ücretsiz kota ile kendi parçanızda bir kez geçmeye değer: ücretsiz sürüm yalnızca başarıyla tamamlanan dönüştürmeleri sayar. En yitirmek istemediğiniz parçayla başlayın ve hangi katmanda durduğunu görün — doğrudan taşınan saniyeler içinde sonuç verir, görüntüsü yeniden sıkıştırılacak olan malzemenin uzunluğuna göre bekletir. Alıp almamak, bu geçişten sonra benzer dosyalardan kaç tane kaldığına bağlıdır; Opus tek seferlik bir satın almadır; satın alma yalnızca bundan sonra kaç dönüştürme yapılabileceğini değiştirir, kalite, hız ve biçim aralığı ödemeye göre değişmez; tam olarak neyin test edileceği Opus satın almadan önce ne test edilmeli yazısında.

Axiom One LLC — CineX